Eindejaar depressie, eh…..receptie

We zouden het nieuwe jaar
En de aard
Moeten vieren
Met eerbied
Met groots ontzag
Voor al haar pracht
Moeder Aarde die ons weer een jaar
In haar armen heeft bewaard
Ook al verlaten we haar
Keer op keer
Zij is er steeds voor ons
Zonder blikken of blozen
Ieder uur
Iedere dag
Ieder jaar weer

We zouden keer op keer
Moeten Eren
Moeten Danken
Moesten Vieren
Aarde, Regen, Zon en Dieren

Het Ecosysteem om ons heen
Dat zo hard werkt
Zonder zich af te vragen of het nu wel of niet Van node zou zijn
Om door te gaan
Het Ecosysteem dat we zo vaak vergeten
Omdat alles vanzelf lijkt te gaan
Maar wie dat denkt
Heeft nog veel te verstaan

Vieren…
Wat we doen is vaak
Zowaar het tegenovergestelde
We knallen hier en daar maar raak
Verschrikken al wat leeft in de natuur
Die die we zouden moeten vieren
Verschuilen zich in het late uur
Omdat wij ons met geknal plezieren

Dankbaarheid is ver te zoeken
Maar ons ego en de afval op de straten
Verstoppen zich niet

De natuur zingt zijn lied
De treurwilg zingt het hardste mee
Tranen vallen uit de hemel
Een noodkreet met hoop in het verschiet

Ik huil
En de Aarde
De dieren
God
En een ieder die oren heeft om te horen
Huilen met mij

Camil
Dorpsdichter Ermelo